Wszystkie procesy regulacji wielkości ekonomicznych występujące w przedsiębiorstwie nazywamy sterowaniem ekonomicznym. W procesie tym, w każdym przedsiębiorstwie uczestniczą wszyscy pracownicy. Pracownik zaopatrzenia steruje poziomem zapasów, nie dopuszcza do przerw w produkcji, uczestniczy w ustalaniu wielkości zapasów normatywnych. Księgowy prowadzący rozrachunki w firmie nie dopuszcza do nadmiernego wzrostu należności i zobowiązań, czyli reguluje te wielkości na poziomie przyjętym w planie finansowym. Pracownik transportu uczestniczy w rozwiązywaniu problemów transportowych. Naturalny wpływ pracowników na sterowanie ekonomiczne w przedsiębiorstwie może być większy lub mniejszy, w zależności od zajmowanego stanowiska. Dyrektor ma większy udział w sterowaniu ekonomicznym niż robotnik, ale udział mniejszy nie oznacza udziału zerowego. Świadomość udziału wszystkich zatrudnionych w sterowaniu ekonomicznym jest bardzo istotna, ponieważ kształtuje postawy pracowników wobec obiegu informacji, bez której sterowanie nie może się obejść oraz ma wpływ na skuteczność rozwiązywania problemów decyzyjnych składających się na działalność przedsiębiorstwa. W przedsiębiorstwie prowadzi się planowanie ekonomiczno – finansowe. Planowanie jest częścią sterowania ekonomicznego. Plan finansowy przedsiębiorstwa zawiera wartości niektórych ważnych wielkości ekonomicznych, jakie powinny być osiągnięte przez przedsiębiorstwo w ciągu roku. Wielkości te to: wynik finansowy, dochody, koszty, stan zapasów, wydatki na inwestycje czy remonty.

Wielu właścicieli małych firm nie prowadzi samodzielnie księgowości. Kierują się oni zasadą, że finanse firmy i związane z nimi wszelkie kombinacje należy oddać w dobre ręce, dlatego też księgowość powierzają Biurom rachunkowym. W tych instytucjach pracują biegli księgowi, prawnicy, doradcy finansowi, więc powierzenie takiemu zespołowi wszelkich spraw związanych ze sferą finansową firmy jest jak najbardziej bezpieczne. W praktyce wygląda to tak, że przedstawiciel Biura Rachunkowego przychodzi po dokumenty w określonych terminach lub osoba odpowiedzialna w firmie zanosi je do Biura Rachunkowego. Tam nimi zajmują się specjaliści, którzy dokonują wszelkich operacji na dostarczonych dokumentach. Zadaniem właściciela jest przestrzeganie terminów dostarczania dokumentów. Biura Rachunkowe, wychodząc naprzeciw swoim klientom uruchomiły księgowość internetową lub jak ktoś woli księgowość online. Właściciel firmy, jak w pierwszym przypadku, dostarcza do Biura Rachunkowego dokumenty, ale tym razem nie musi tego robić osobiście. Nowością księgowości przez Internet jest to, że właściciel firmy ma dostęp do danych swojej firmy za pomocą kodowanego połączenia internetowego. Może o każdej porze wejść w dział księgowy i sprawdzić, czy powierzone zadania Biuro Rachunkowe wypełnia dobrze. Księgowość internetowa jest ewidentną korzyścią dla właścicieli małych firm, bo czas do tej pory przeznaczany na kontakt z przedstawicielami Biura Rachunkowego mogą efektywnie wykorzystać na cele produkcyjne.

Podatek jest formą przymusowego i bezzwrotnego świadczenia pieniężnego na rzecz państwa lub organów innych organizacji sprawujących władzę , na przykład samorządu terytorialnego. Reforma podatkowa w Polsce wprowadził dwa typy podatków: podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy. Podatek od towarów i usług jest zaliczany do podatków obrotowych, ponieważ podstawę opodatkowania stanowi obrót, rozumiany jako kwota należna z tytułu sprzedaży towarów oraz usług i podatek ten zastąpił istniejący przed nim podatek obrotowy. Podatek ten nazywany jest również podatkiem od wartości dodanej – VAT. Tego rodzaju podatek obowiązuje w bardzo wielu krajach, a stosowany jest przez wszystkie kraje należące do Unii Europejskiej. Różni się on w poszczególnych krajach jedynie stawką opodatkowania. W krajach członkowskich cały czas czynione są starania w celu ujednolicenia stawek podatku VAT. Podatek VAT nakładany jest na każdą transakcje sprzedaży w procesie produkcji oraz wymianie i każdy, biorąc udział w całym łańcuchu transakcji, płaci podatek tylko od wzrostu wartości, do którego się przyczynił, czyli od wartości przez niego dodanej. Wysokość podatku nie zależy od liczby transakcji. Podatek przekazywany jest do Urzędu Skarbowego w postaci cząstkowych wpłat z każdej fazy obrotu. Opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług. Podatek ten ma charakter podatku powszechnego. Tylko nieliczne towary i usługi są zwolnione od tego podatku. Należą do nich: mięso surowe, wyroby przemysłu jajczarsko – drobiarskiego, surowce mleczarskie, miód, produkty rolne i inne.

Firma prowadząca działalność gospodarcza powinna znać nie tylko całą sumę ponoszonych kosztów w danym okresie, ale również koszt jednostkowy wyrobu lub usługi. Obliczenia prowadzące do ustalenia kosztu wyrobu lub usługi nazywamy kalkulacją kosztów własnych. Celem kalkulacji jest stworzenie podstawy do ustalenia ceny wyrobu oraz wysokości zysku. Kalkulacje można przeprowadzić przed przystąpienie do produkcji wyrobów, wówczas nosi ona nazwę kalkulacji wstępnej lub po zakończeniu produkcji i wtedy jest to kalkulacja wynikowa. Kalkulację wstępną sporządza się na podstawie norm i przewidywanych kosztów, a kalkulację wynikową stanowi faktyczny koszt wyrobu w danym okresie. Przedsiębiorstwa przemysłowe stosują dwie metody kalkulacji. Pierwszą z nich jest kalkulacja podziałowa, którą stosuje się w produkcji masowej, gdy firma wytwarza jeden tylko produkt. Jest ona stosowana w elektrowniach, kopalniach. W kalkulacji podziałowej współczynnikowej stosuje się współczynniki kalkulacyjne ustalana na podstawie fizycznych cech wyrobów – ciężar, grubość lub innych cech związanych z procesem produkcji. Kalkulacja doliczeniowa stosowana jest w firmach produkujących różnorodne produkty. Koszt jednostkowy oblicza się dzieląc koszty poniesione w danym okresie przez ilość wyprodukowanych w tym czasie wyrobów. Poszczególne branże mają charakterystyczny tylko dla siebie układ kalkulacji doliczeniowej , uwzględniający różnorodność procesu technologicznego i organizacji produkcji. Istotą kalkulacji doliczeniowej jest to, że część kosztów wyrobu oblicza się w sposób bezpośredni na podstawie dokumentów, a drugą cześć w sposób pośredni za pomocą umownych kluczy kalkulacyjnych. Przed przystąpieniem do kalkulacji koniecznie trzeba ustalić co będzie jej przedmiotem kalkulacji. Wybranie tego obiektu będzie zależało od typu produkcji, obowiązujących w przedsiębiorstwie jednostek miary produkcji oraz miary sprzedaży wyrobu.